DOĞMAZ DOĞAR!Edebiyat
Ben doğar doğmaz!
Annemin billur sütü kesilmiş.
Atamdan yadigar yerim yadırganmış
Ufkumun çizgisine yetişemeden
Mor dudaklarım mırıltılar çıkarmış.
Doğar ben doğmaz;
Beni ilk gören Nebi.
Yadırganmış yatağımı kaldırmış,
Fıçılara süt basmış
Abayı bürünüp fidanlar dikmiş.
Doğmaz ben doğar,
Ve varlığım ve yokluğum,
Başkasının bahtıyla önüme koyduğum,
Ne olursa olsun ipe dizilen ben olduğum.
Bilendiğim, bildiğim, yitirdiğim.
Safları kuyularda sıklaştıran Yunus’um,
Oku saplayan o ise;
Eylesin gönlümü,
Neylesin sözümü.
Kübra Öztürk
ÂzerEdebiyat
Bakir manzaraya
Gözümü kırpmadan baktım,
Ötüşen kuşlar
Gözlerimi kırpıştırdı sonunda.
Alakarga geliyor,
Kanat biliyordu bana.
Köknarların üzerine dizildiler bir bir.
Aczimin tuttuğu yerde
Dikili bekledim.
Bekledim,
Bilmediğim ribatların önünde.
Uçarı gider gönlüm,
Gül suyu basmış kuyum.
Huyum bir başka,
Yalpalanıyor uçurumda.
Kübra Öztürk