Ali Mavera

Ali Mavera
@Kulmavi
Kendi kendime çok konuşurum. Bir keresinde tartıştık, kaybettim. O gün anladım ki, ben bile bana katlanamıyorum.
Faili dalgalar olan ölü bir balık, fırtınada çatısı yıkılan eski bir gecekondu, ya da trafikte kulakları sağır eden korna sesleri gibi kaotik bir yalnızlık var içimde. Kirli camından bakıyorum evimin gökyüzünün mavisine; kaldırımda yalnızca gölgeleri var insan müsvettelerinin. Bir köpek, umarsızca yatıyor yıllanmış bir çınarın yaşlı kökleri üstünde. Yaşlı bir adam, olmayan dişleriyle simit yemeye çalışıyor dükkan önündeki taburede. Güneş çekiliyor sessizce inine, tüm kötülükleri gizlediği gibi kirlerini de saklıyor pencerenin. Akşam olunca çimde gürültüsüz bir karanlık büyüyor, ve sokak lambalarının titrek ışığında yalnızlığım, kendine yeni gölgeler buluyor.
Şiir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.

Ali Mavera

, 1000Kitap'a katıldı.