Emre Kuloğlu

Öyle bir rüya ki, sonuna kadar görmekten başka kurtuluşu yok, bu rüyanın tabirden başka uyanışı yok.
Sayfa 362·Kitabı okudu
Reklam
Asla unutamayacaksın. Asla unutamayacağını sakın unutma!… Mahşer var unutma… Kendi sicilin ile yüzleşmeye çağrıldığın gün. Sakın unutma bir kez daha karşılaşacağız. Ve o zaman benim tanığım, insan vicdanının kınayan sesi olacak, yani beni sen savunacaksın, seni sen yargılayacaksın… Kalbini kilitlesen ayakların, adımların konuşacak, her biri bir kalp kesilecek, kalbin dile gelecek. Seni senden sen bile kurtaramayacaksın… Bakalım nasıl dayanacaksın?.. Allah var değil mi? Vardı.
Sayfa 338·Kitabı okudu
Ben uçurumun ta kendisiyim ve kendimi büyük bir coşkuyla kendime bırakıyorum.
Sayfa 314·Kitabı okudu
Son kelam, vaktine kadar emanet sukuta..
Acısını içine gömüverdi. Rüzgarın gözünde savrulmak yok artık. Sözünü suskunluğuna emanet etti.
Sayfa 305·Kitabı okudu
Reklam