Hazreti Peygamber’in son elçi olması ve tüm insanlığa gönderilmesi bir çok manayı ihtiva etmektedir. Bunlardan birincisi; insan oğlunun güzide bir olgunluk evresine ulaştığına, artık bu yöntemin yükünü tam ve eksiksiz bir şekilde omuzlayabileceğine, yeni bir semavi vahye ihtiyaç duymaksızın yoluna devam edebileceğine dair verilen ilahi mesajdır.
İnsan dünyada garip ve yalnızdır. Bu gurbet ve yalnızlık hissini özellikle hayatın memata döndüğü akşam saatlerinde, hayatın yokluğu döndü sonbaharda hissedersiniz. O yalnızlığı size ilahi bir teslimiyet, Cenab-ı Allah’ın varlığı unutturur. “Ey kulum sen benden geldin, yine bana döneceksin”. Bu mühim bir lütuftur.
Henüz vakit varken ona iyi bak, çehresi, belleğinde bu akşamki haliyle, yani burnu kısık, gözleri ölgün, gülüşü bezgin kazınıp kalsın, belki böylece bir gün neden seninle gelmek istemediğini anlar, bu hareketsiz alnın ardında neler olduğunu bilebilirsin.