Mehmet Salih ALTIN
@Kumlabuz
Bu seri, en son Redkit okuyan şahsımı çocukluk düşlerinden uyandırmış ve distopik bir ölüm cehenneminin ortasına savurmuştur. Ölüm ve Hayat hiç bu kadar yakın olmamış, gelecek planları ise sadece bir hayalden ibaret kalmıştır. Gerçek olan sadece ''an'' da hayatta kalmaktır. Serinin siyah ve beyaz olması, renk kullanılmaması başlangıçta bana tuhaf gelmişti. Ama, artık anlıyorum. Siyah ve Beyaz, aydınlık ve karanlık gibi, hayat ve ölüm gibi. Okuma tavsiyesidir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Üniversite yıllarımda okuduğum, ampirik bir felsefecinin, bilgilerimizin kaynağının deneyimlerimiz olduğu savını anlattığı bu eser, geriye dönüp de düşündüğümde çok da etkili olmayan, anlatımının dağınık olduğu ve ikna edici olmayan bir kitap olarak hafızamda yer edinmiştir. Üniversitede hocam bu kitabı okuduğumu öğrendiğinde ''neymiş bakalım bilginin temelleri'' diyerek hafiften şahsımı alaya almış ve kitabı zamanında okuduğunu, ancak hiç bir halt anlamadığını belirtmiştir. 1k da okuduğum kitapları kaydetme zahmetine katlandığım dönemde, çok az kitap okuduğumu görüp hayret etmiş ve hafızamı epeyce zorladığımda ancak hatırlayabildiğim bir kitap olarak okuma listeme eklemişimdir.Yine de mazisi olduğundan, hakkında bir iki şey yazmam gerektiğini düşündüm ve buraya bu naçizane yazıyı affınıza sığınarak iliştirmiş bulunmaktayım. Okuma tavsiyesi değildir.
Bitkilerin söylencesi. Bir bitki asla, sadece bitki değildir. Tarih boyunca insanların bitkilere bakışıyla beraber şekillenen ve bitkilerin nesnel olan doğadan koparılıp, mitolojinin, efsanenin düş diyarının, hayalin konusu haline gelmelerinin sonucu onlara giydirilen mitlerin, her bitki özelinde anlatımı. Her bitkide bir masal gizli.
Kitap çok iyi bir fikir ile yazılmış; ancak fikir çok iyi bir şekilde anlatılamamış, bir çok yer eksik kalmış gibi. Bir başyapıt olabilecekken, sadece iyi bir bilimkurgu olmakla yetinilmiş. Yine de yazarın hayal gücü büyük bir saygıyı hakkediyor, ayrıca kitabın sonlarına doğru aldığı tempo ve hikayenin finali, vasat bir eser okunduğu algısını yok ediyor ve ağızda lezzetli bir tat bırakıyor.Hayal gücünü kamçılaması açısından bile okunması gerektiğini düşünüyorum.
Kitabın popüler kültürdeki yeri ve kitap üzerine yazılıp çizilenler, çekilenler ortada. Kitap da hikayesi de, anlatımı da epey popüler ve şatafatlı. Bu nedenle şatafat perdesi, çokça ardındaki dramı gizliyor gibi, Tiffany'de yapılan kahvaltılar, uğruna kişiliklerin feda edilmesi ve bunun sembolik ifadesi, dramı ve rahatsızlığı ifade ediyor. Karakterin bütün bu vermesi gereken ödünlerin farkında olarak, bilinçli, hem de gayet bilinçli olarak yaptığı seçimler onun tanrıça seviyesine yükselmesini anlaşılır kılıyor. Ayrıca yazar, kitap kahramanımızın kendisine tercihlerinden ötürü yapılan eleştirileri, dedikoduları göğüslemesi, adeta onlarla alay etmesi ve sadece sevdiği şeyleri yapmasıyla, bunu seçebilmesiyle, seçmeyi tercih etmesiyle; insanoğlunun özgürlük ve ''ne derler'' tanrısına köle olma arasındaki ince çizgideki seçiminde tanrıça veya tanrı olmanın en önemli koşulunu sunuyor. Okumanız tavsiye edilir.
