Kendimden kaçarken kendime yakalanmıştım.
Koşup duruyordum arka sokakların tenhalarında.
Çıkmaz sokakların yokuşlarına tırmanır yol aramaya çalışır,geriye dönerken yokuş aşağı sekerdim.Yolun eninde sonunda bana çıkacağını hesaba katmadan yürüdüm durdum.Yetişirim sandım koşarken oysa bazen durmakmış yetişmek.Kalmak mı gitmek mi dersen ben hep gidendim.Gitmek değil kalmakmış zor olan ben kolaya kaçarken geride bıraktığım enkazın beni içine hapsediceğini bilmezdim.Cilveyi kadına has sanardım büyük yanılgı,hayatın cilvesini yemiştim.Afiyette olmuştu bir yerde,hamdım,piştim,yandım.