Gərək baxışların,sevgi dolu nalələrin,hər şeyin mərkəzi,kiminsə həyatının mənası,hamının işığına yığışdığı bir ocaq olasan ki,boşluğun içinə düşməyin necə dəhşətli bir şey olduğunu biləsən…
İnsan çox zaman qiymətli bir şeyi əldən verəndən, onun qədrini bilməyib itirəndən sonra ayılır. Hər gün görsə də, qəlbinin duymadığı, nəfəsinin ətrini hiss etmədiyi bir adam ondan uzaqlaşandan sonra, qəlbindəki boşluğu görür və gecə-gündüz xiffət çəkİr.