Polan Kurd
@Kurdo73
Kurd ße Biji Kurd
Helbest
kuştî me bi destê tenêtiya xwe
gava şev hînî meşê dibe li bajaran
ez ji demê dixuliqim, bo te rastiyê bêjim
dijminên min mirin, dostên min şîna wan kirin
Arjen Arî.
Bi eslê xwe ji Nisêbîna Rengîn li herêma Omeriya li gundê “Çalê” 1956 de dayîk bûye.
“Ez pir bextewar im ku nivîskarek wusa hêja û birûmet re li bajarên wi de hatime dinê.”
Beri her tiştî min seta pirtûkên Arjen Arî gişti kirî, lê min xwest ji pirtûka “ŞÊRGELE” binirxînim.
Le ji kû despê bikim gelo…
Her rûpelên vê pirtûkê de hundirê nava min qul û bi qul kir û min xwe pirî caran te de dît;
zaroktîyêk bi xwîn,
dil birîndar,
dem bi êş,
ezman bi hêstir,
çûyîn, hatin, guvaştin…
Axx Arjen Arî axx!
Çawa xweş bikaranîye yaw.
Dema ku ez dixwînim van helbestan; zedê zedê xemsar dibim, xemgîn dibim, dişêwitîm le zindî ji dibim…
Ez dikarim bêtir bêtir binivîsim lê di dawiya dawi de, Mamoste mîna şîrê dayikêk pîroz ev helbest nivîsandiyê:
“Di xurcika min de hemû qewîtî:
kembera zîvî, hina qeşmîrê, heprî…
cotê xirxalan ji bîr dikim qet!
siwarê hespa kimêt im têm
têm ku bikim xizêm Berîka Binxetê!
kijan mîrek e li devê riya te?
se diewte, gur dizûre, baz difîkîne
tu bilîlîne b’ wî dengê saba
