Mehmet Cuma ÖZTÜRK
@Kurtbey
Biraz okur biraz yazarım. Ha arada acemi olmakla beraber Photoshop ile uğraşırım. Daha size kendimi nasıl anlatayım? Bir garip ademim işte.
Memur & Lisans Öğrencisi
Önlisans
İSTANBUL
Hatay / KIRIKHAN
1138 okur puanıKasım 2016 tarihinde katıldı
I. Dünya Savaşı öncesi Irak
Bölgede Barış döneminde Bağdat merkezli IV. Ordu müfettişliği bulunuyordu. Ordu müfettişliği bünyesinde ikişer tümenden kurulu 12. ve 13. kolordular vardı. Kolordular ile bağlı olan tümenler kuzey-güney ekseninde Musul'dan Basra'ya kadar Kuş uçuşu 780. km'lik mesafeye konuşlanmıştı. Fakat seferberliğin ilan edilmesiyle birlikte adeta bölge kaderini terk edildi. 12. Kolordu Suriye'de kurulan IV. Orduya 13. Kolordu ise Erzurum'daki III. Ordu'ya dahil edildi. Bu durumda Irak coğrafyası savunmasız halde bırakıldı.
Reklam
Irak Bağdat bölgesinde genel durum
Aşiretlerle Babıâli arasındaki ilişki pamuk ipliğine bağlıydı. Ordu için at yetiştirdikleri zaman askerlikten muaf oluyor fakat Arap atlarına ihracat yasağı uygulandığı zaman hükümetle olan ilişkileri bozuluyordu.
1 Dünya Savaşı başlamadan önce Irak'ta durum
İngilizler bölgede o kadar etkindiler ki, Kerbela'daki Şiilerin dini liderlerinin maaşını dahi ödüyorlardı. Ayrıca Arap aşiretlerinin büyük kısmı İngilizlerin koruması altındaydı. Kuveyt Emiri başta olmak üzere stratejik kabile reisleri ingilizlerden maaş alıyorlardı. Mısır'da olduğu gibi Irak'ta da Osmanlı egemenliğini görünüşte devam ediyor olması, İngilizler için rahatsız edici değildi.
19.yy ve değişen savaş yöntemi Gayrinizami harp
Gayrinizami harp, 19. yüzyılda çok uluslu imparatorlukların bünyesinde yaşayan ulusların konvansiyonel yöntemlerle, bağımsızlıklarını elde etme ihtimallerinin olmamasından ötürü gelişim göstermiştir. Merkezi otoriteye karşı başlatılan silahlı eylemler, zaman içerisinde mini orduların kuruluşlarına kadar ileri gitmiştir. Osmanlı İmparatorluğu için gayrinizami harp sahasına örnek gösterilebilecek en önemli ve en erken örnek Makedonya'dır. Hantal ordu yapılarıyla gayrinizami harp koşullarında mücadele etme imkanı olmadığı gibi ortada bir gayrinizami harp doktrini de yoktu.
Enver Paşa, başta Süleyman Askeri Bey olmak üzere İttihat ve Terakki içerisinde kendisine en yakın ve en güçlü isimleri kurulacak olan Teşkilat-ı Mahsusa çatısı altında toplayıp daha güçlü olmak istemişti. Bu durum açıkçası Talat Paşa'nın da işine gelmişti. Süleyman Askeri, Yahut Cemil, Mümtaz gibi güçlü subayların parti işlerinden uzaklaşması onun planına da uygun görünüyordu. Enver Paşa, Teşkilat-ı Mahsusa ile askeri bir güç oluştururken Talat Paşa, İttihat ve Terakki'yi sivilleştirecekti. Tüm bunların yanında İttihatçılığı uzak hedefi olan Tuğra'na ulaşma arzusunun gerçekleştirebilmesi teşkilat-ı mahsusa ile mümkün olabilir yahut bu yönde faaliyet gösterilebilirdi.
Reklam