Reklam
Özgürlükler dilerim sana. Tutsak hissettiğin benden özgürlükler dilerim sana.
Bir daha dönmemen dileğiyle, hatta en özgüründen, en deli dolusundan dilerim.
O kadar özgür ol ki bensiz, bencilliğin kadar . Özlem dolu özgürlükler dilerim sana.
Özletsin sana beni tüm kahroluşların, tüm kayboluşların.
Özleye özleye özgür ol..
İki özlem çeksen ne olur yani, demi canım?!..
Benimki de laf mı oldu şimdi..
Bak bana, nasıl bir özgürüm ama..
Tebessümü diyorum insanın, dağ gibidir dağ!
Hani dağlar arkasında olan şehirleri, dünyayı gizler ya? - Hah, öyle işte!
Ağaçlar arasında bir ağaç , hayvanlar arasında bir kedi olsaydık bu hayatın bir anlamı olurdu . Daha doğrusu bu sorunun hiç anlamı olmazdı . Çünkü dünyadan bir parça olurduk . Bu dünya olurduk , oysa şimdi bütün bilincimizle , bütün yakınlık gereksinmemizle onun karşısındayız . Öylesine önemsiz olan bu akıl , işte bizi bütün evrenin karşıtı yapan bu ! Bu uyuşmazlığın dünya ile düşüncemiz arasındaki bu kırılmanın temeli bu konudaki bilinçliliğimiz değil de nedir ?
Şöyle denir; Beni sevmiyordun bilirdim, sev diye de kızmadım, sevmiyordun diye hiçte kızmazdım sana, ama çok ağlardım. Göz yaşım beyaz bedenimi yıkardı adeta, durmaz düşünürdüm çıldırmışçasına. Bana değil onlara aitsin. Bilirdim acı gerçekleri de ben... kafamın dikine giderdim ya hep bu cenazem olurdu benim. Git de derdim sana kapı hep aralıktı aslında, gidiyorum derdin bana, gitme diye yalvarırdım sana. Ne fayda seni durdurmaya, ne fayda sana yalvarmaya , gitmen kalbimi çok kırdı, çokta yıprattı aslında. Ama büyüdüm peki ne fayda dolu kafamı sana çalışmak için hep zorladığımda boş konuşurdum hep karşında, sonra çıkıp derdin seni sevmiyorum kadın. Sonra beyaz bedenimi yine yıkardı yaşlar ama ne fayda...