Kutay
@Kutayx
Şu anda okuduğu kitap
Epilog
Bu melodram
burda biter.
Tek kepaze aktörü bendim bu oyunun.
Oğlum Memet,
müjdesini ver,
belki bana bir daha dönmeyecek olan
kızıl saçlı bacıma :
Bizimkiler,
bizimkiler nerdeyse Nankin'e girecekler.
Son
(Şubat 1949)
Reklam
Beşinci Perde
Ölü ayak izleri var
güneşli kumun üstünde.
Gidenler büsbütün gitmedi henüz,
kalanlar öfkeli
bir merhametle bakıyor yüzüme
ve henüz dönüp gelmedi çağırılanlar.
Söndü ansızın şehrimin ışıkları,
alaca aydınlığındayım
masamda yanan mumun.
Kollarım kan içinde dirseklerine kadar.
Dışarıda vakarlı, engin rahatlığı yıldızların,
dışarda sessiz, beyaz haşmetiyle kar.
İçerde yeşil, ıslak yılanlar
çöreklenmiş karanlığında uykumun
Ben bu dertten kurtulmak için
meydan yerinde yıkamalıyım
kirli çamaşırlarını ruhumun.
Dördüncü Perde
Bu akşam, belki şimdi, şu dakka sen
arkadan bıçaklandın bacım.
Hem de ben bıçakladım seni,
kanın damlıyor ellerimden.
Görüyorum:işte sen içine gömülürken karanlığın
hayretle açılan gözlerinde
durgun bir su gibi parlıyor hala
bana güvenen rahatlığın.
Elimde sırtına saplanan bıçak,
ve ağzımda müthiş yemişin tadı,
seni öyle yüzükoyun kapaklanmış bırakıp
kaçıyorum yanından ağlayarak.
Üçüncü Perde
Yola bakan pencerede durmaktan,
malta boylarında volta vurmaktan
kara sular indi ayaklarıma
ve dokundun size nihayet...
Böyle bir bahçeye hiç girmemişim,
hiç görmemişim gibi geldi bana.
ışığın böylesini.
Ve siz olduğunuz gibi karşımdayken
sizi yaratmakta devam etti kafam.
İkinci Perde
Bu iş böyle olmayabilirdi
size dair bir şeyler hatırlasam.
Halbuki yüzünüz bile aklımda değil.
Siz sadece bir rivayetseniz.
Durup dinlemeden işliyor kafam,
durup dinlemeden yaratıyor sizi.
Ve ben dokunamayan ellerimle giydiriyorum
çırılçıplaklığınıza yeşil entarinizi...
Reklam