Kutluhan D
@Kutluhan_Durmaz
Elbette! Aptalca bir yorum. Sherlock Holmes gibi ben de, belirsiz ipuclarindan yola cikarak, zengin ve saglam bir hikâye yarattim ama bu iste yalniz degilim. Bu filmi deneye katilan kisilere gösterdikten sonra, Heider ve Simmel onlara basit bir
görev verdi.
"Gördüklerinizi anlatin." ilginç olan, 114 kişiden
sadece 3'ünün gergekten makul bir cevap vermis olmasidir:
'Bu insanlar, bir ekranın içinde hareket eden geometrik sekil-
let gördüklerini bildirmisti' ve hepsi bu kadardı. Ama Heider ve Simmel in geri kalan demekleri benim giblydiler. Orada bir drama bir dizi gördüler
Neden ben? Neden böyle?»
diye sormustu. Ona verebilecegim en iyi cevap, savunmasizlik ve Varlik arasindaki sıkı bagla ilgili fark ettiklerimdi. Ona, Tevrat'in yorumlanmasinin bir parçasi oldugunu sandigim, eski bir Yahudi hikâyesi anlattim. Hikâye Zen koanı sekli verilmis bir soruyla başlar: Her seyi bilen, her yerde olan ve her seye kadir bir varlik düsün. Bu varlikta eksik olan nedir? ' Cevap: Kısıtlama. Zaten her yerde, her zaman ve her seyseniz, gidilecek bir yer ve olunacak bir sey kalmamis demektir. Zaten olabilen ve olabilecek olan her sey olmustur. Bu nedenden ötürü, diye devam
eder hikâye, Tanrı insani yaratti. Kisitlama olmazsa hikâye de olmaz. Hikâye olmazsa, Varlik olmaz.
Derrida'nin (her ne kadar daha sonra inkâr ettiyse de) su sözü ünlüdür: Il n'y a pas de hors-texte. Genellikle
"metnin disinda bir sey yok." seklinde tercüme edilir. Destekçileri bunun yanlis bir tercüme oldugunu ve Ingilizce karsiliginin "diş metin yok" olmasi gerektigini iddia ederler. Her iki durumda da, bu beyami "her sey yorumdur" disinda bir sekilde anlamak yine de zordur ve Derrida'nin çalismalari genellikle böyle yorumlanmistir.