Ayşe
@Kutupays
154 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Öldürmeyeceksin, çünkü öç Tanrınındırİnceleme
Öncelikle bir polisiye roman olmanın yanında din ve inanışlar üzerindeki araştırmaları, insan ve toplum psikolojisi hakkındaki tahlilleri ile derin bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Öyle ki sıkılmak mümkün değil.
Ailesini belki de hayatının anlamını bir cinayet sonucu kaybetmiş Nevzat başkomiser sıradışı bir cinayet ve onun sonuçlarıyla hayatının anlamını yeniden arıyor diyebiliriz. Cinayeti farklı kılan Süryani ve Hristiyanlık mezhebinden izler taşıyor olması. Bu sayede Anadolu'nun yüzyıllardır ev sahipliği yaptığı Süryani, Nusayri, Hristiyan, Kürt, Rum medeniyetleri hakkında doyurucu bilgiler ediniyoruz. Yakın tarihimizdeki Türk-Kürt meselesine, Hristiyanlar ve Müslümanlar arasındaki 'din yarıştırma' gibi sorunlara da ayna tutuyor.
Adalet kavramını gerek devlet mekanizması nezdinde gerekse biz vatandaşlar arasındaki karşılığını sorguladığımız bölümleri oldukça etkileyici. Bu denli zengin bir kültür mozaiği içerisinde neden ve ne için ötekileşiyoruz, ötekileştiriyoruz? Bizi biz yapan tüm bu değerler ile ortak bir paydada yer alamamamızın sebeplerini ve sonuçlarını bu cinayetin sebepleri ve sonuçlarıyla oldukça iyi bağdaştırdığını düşünüyorum Ahmet Ümit'in.
İnsana sadece kimlikleri ve inanışları üzerinden değer verdiğimiz gerçegiyle bir kere daha yüzleştiriyor bizleri. Halbuki ne inandığımızı savunduğumuz kadar inançlı, ne eleştirdiğimiz kadar bilgili, ne ayrıştırdığımız kadar ait değiliz hiç birine. İnsanız. Süryanisiyle, Kürdüyle, Türküyle, Nusayrisi ile bir bütünüz. Ve şartlar elverdiğinde insanın tüm bu sınıflandırmaların ötesinde duygularıyla, dürtüleriyle, kendi vicdanı ile hareket ettigini unutmamamız gerektiğini söylüyor bize. Ali ve Zeynep'in olayları ele alışı Nevzat başkomiserin adeta aklı ve kalbi gibi. Doğrusu Zeynep Nevzat'ın aklı, Ali ise kalbi gibi
Reklam
Sahi nasılız? Yaşıyor olmak yaşamak mıydı?İnceleme
Her şeye yetişmeye çalışmanın vermiş olduğu yorgunluk ve yer yer anlamsızlık duygusu ile göz göze geldiğimiz bu zamanlarda üzerimizdeki tozu sirkeleyen minik bir mola bu kitap. Seneca kitabın Mutlu Yaşam Üzerine olan bölümünde "erdem" ve "hazzı" çatıştırıyor. Gerçekten mutlu muyuz? Mutluluğun kaynağı nereden geliyor? Mutlu insan kime denir? Erdem mutluluk için yeterli midir? Mutluluğu destekleyen nedir? gibi soruların cevaplarını bulabiliyoruz. Yalnız cevaplar bizi tüm gerçekliği ile tırmalıyor. Seneca,karşısında ona sorular soran birileri varmış gibi bazen de tepkisel olarak kendi sorunlarına cevaplar bularak anlatıyor derdini. Açıkçası yer yer Seneca ile konuşuyormuş gibi hissedebilirsiniz veya sitemlerini okurken kendinizi baştan aşağıya eleştirebilirsiniz :) En yüce iyi olarak tanımladığı "erdem" mutlu bir yaşamın temeli mi? Özellikle erdem sandığımız yani insanın iyiye yönelme halinin kimi zaman kibir ve bencillikle örtünmüş halinden ayırt edebilmemiz için üzerinde düşünmemizi sağlıyor. Gerçekten erdemli miyiz? Hazlar erdemlerle anlaşır mı? Mutlu olma serüveninde efendi olan hangisi? Etkileyici cevaplarla şovunu yapıyor ve aslında farketmekten korktuğumuz şeylerin altını iyice çiziyor.Yaşamın Kısalığı Üzerine bölümünde ise "meşguliyet" kavramı üzerinde duruyor. Neler sığdırıyoruz yaşamımıza? Başarılı olmak mıdır yaşamak? Gerçek meşguliyetler nedir? Meşguliyetlerimiz bizim için mi başkası için mi? Hangi insanlara gerçekten meşgul diyebiliriz? Hayatımızın ne kadarını yaşamak ile ilgili geçiriyoruz? Peki ya kendimizle ne kadar meşgulüz? Tüm bu sorular kafamızın içerisinde bir mahkeme salonu kuruyor. İyi ki yazmış.
Mutlu Yaşam Üzerine – Yaşamın Kısalığı ÜzerineSeneca · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202514,5bin okunma