Dilay Kuvan

Insan, kendine biçtiği değeri yücelttikçe,ölümü bir haksızlık gibi görür. Sonu hak etmediğine inanır.
Sayfa 82
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Insan , her anı planlamaya ve kontrol etmeye çalışırken, yaşamanın o kendiliğinden olan coşkun akışını kaçırır. Insan,elindeki anı tutmaya çalışırken, onu sıkıca sarıp ezmekte ve kaybetmektedir. Daha da kötüsü, kendini her şeyin sahibi sanarak bu dünyada var olmaya çalışır. Sahip olduğunu düşündüğü her şey,aslında onun değilken, kendini ait zannettiği hayatı bile kontrol edemezken, dünyaya hükkmetme çabası ne büyük bir ahmaklıktır!
Sayfa 82
Eğer benim insanlığa duyduğum 'yapıcı' sevgiyi hemen soğutabilecek bir şey varsa, bu sadece ve sadece nankörlüktür.
Sayfa 85