Kitabı o kadar sevdim ki sonlarına doğru geldikçe bitmemesi için okumamaya başladım. Ben de 15 yaşında olduğum için Ari’yle çıkan her benzerliğimizde mutlu oluyor, sanki benim hayatımmış gibi hevesleniyordum. Karakterleri o kadar güzel işlenmişti ki resmen yeni iki arkadaş edinmiş gibi oldum. Yaşıtları hakkındaki düşünceleri, hâl hareketleri, sevdiklerine nasıl davranacağını bilememesiyle Ari adeta benim iç düşüncelerimi yaşayan biriydi. Ari ve Dante’nin 3. arkadaşlarıymışım da ne olduğunu bana mektupla anlatıyorlarmış gibi okuyordum.