Okan Kuzu
@KuzuOkan
Şair-Yazar
9 kütüphaneci puanı
213 okur puanı
Kasım 2014 tarihinde katıldı
Reklam
“Herkesin ölümü kendi rengindedir” demiş katil, Şems’i hançerleyip kuyuya attıktan sonra. Yıllarca Şems’in hayali bırakmamış katilin peşini ve ona en ızdıraplı renkleri yaşatmış hayatta.
Bense Şems değilim belki ama; senin, ruhumu hançerleyip, sensizliğin kuyusuna attığın acı bir gerçektir. Ve benim ölümüm, aşığı olduğum o güzel gözlerinin rengindedir.
Okan Kuzu
"Sence beni hatırlayacaklar mı?"
"Tabii ki hatırlayacaklar."
"Sanmıyorum." dedi ve sigarasından bir duman daha içine çekti. Son günlerde bunu gerçekten sürekli düşünüyordu. Gerçekten birileri tarafından hatırlanacak mıydı? Birileri merak edip de onu arayacak mıydı? Bu sorular beynini kemiriyor ve cevabını da derhal öğrenmek istiyordu. Evet, birileri onu gerçekten hatırlamalı, merak etmeli ve artık önemsemeliydi. Sigarasından bir kaç duman daha aldıktan sorna devam etti.
"Peki beni bir gün önemseyecekler mi?"
"Sonradan hatırlanmak mı istiyorsun yoksa şimdi önemsenmek mi?"
"Bilmiyorum... Belki de ikisi de... Önemsenmek ve hatırlanmak. Zaten önemsenirsem daha sonra hatırlanırım da değil mi?"
"Evet aynen öyle işte. Sorunun cevabı tam olarak bu."
"O zaman tanrı bile beni unuttu demektir."
Okan Kuzu