Okan Kuzu
@KuzuOkan
Ah Odile ah.. Daha Doğrusu ah Philippe ah.. Kendimi bulduğum muhteşem bir kitap. 2. defa okudum. İlkini yıllar önce okuduğumdan kitabı neredeyse unutmuşum. İlk kez okuyormuşcasına tekrar okudum ve daha çok beğendim..
Eğer Edebiyatı, betimlemeleri ve derin cümleleri seviyorsanız bu kitabı mutlaka okumalısınız. Ama siz de son yıllarda çıkan saçma sapan Bilim Kurgu - Fantastik tarzı, edebi cümlelerden uzak, sırf satmak amacıyla yazılmış olan romanları seviyorsanız hiç başlamayın derim. Bir kaç sayfa sonra bırakırsınız zira. Ne demek istediği gerçek okuyucular ve bu kitabı okuyanlar anlayacaktır.
915.jpg){kind=small}
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu efsane ile ilgili daha önce çok kısa bir yorumda, 13 kez okuduğumu yazmıştım. Sonra, epey uzun zaman sonra, bu yorumla alakalı bir kaç şikayet gördüm. "13 kez daha okusa uzun bir şeyler yazabilir" yazmış ismini vermek istemeyen bir okuyucu... Garip geldi. Anlamadı ki, bu kitapla alakalı buraya ne kadar uzun şeyler yazsam bitmeyecek... 13 Kez okumuş olmanın ne demek olduğunu bile anlayamamış arkadaşımız. Bir kitabı bu kadar çok tekrar tekrar okuduysanız o kitap sizin hayatınızı değiştirmiş, sizin için en mühim kitaptır. Bu yoruma istinaden biraz daha bir şeyler yazmak istedim. Ama bu inceleme yine kitabın içeriğiyle ilgili pek olmayacak. Zira "Kürk Mantolu Madonna"yı burada kısaca anlatabilecek kadar yerinde cümleler bulamıyorum. Ama kısaca şunları diyebilirim;
"Kürk Mantolu Madonna" son zamanlarda espirisi(!) dönen, kahve yanında fotoğraf çekilen bir kitap değildir. "Kürk Mantolu Madonna" sadece bir kitap, sadece bir roman değildir. "Kürk Mantolu Madonna"daki anlatım, çoğu kitapta bulamayacağınız sadelikte ve güzelliktedir. Bu da Sabahattin Ali'nin ne kadar usta bir yazar olduğunun kanıtıdır.
Evet, kitabı 13 kez okudum. Belki de daha fazladır bilmiyorum... Ayrıca bilgisayarımda ve telefonumda PDF formatı olarak da mevcut. Üzerleri maviye boyanmış onlarca satır var benim için önemli ve güzel olan. Bu kitapla alakalı inceleme değil, destan bile yazılır.
Maria Puder ve Raif Efendinin aşktan, sevgiden öte bir ilişkisi... Yoğun duyguların en güzel tarifi olan cümleler... Ve o lanet olası gurur... Büyük bir aşkı, büyük bir mutluluğu bitiren o pişmanlık...
Hayatım boyunca daha çok kez okuyacağım bu muhteşem eser, beni yaklaşık 15-16 yıl öncesinde okumaya ve yazmaya başlatan fevkalade şeydir.
İncelememin başında da yazdığım gibi, bu kitapla alakalı inceleme yazmak çok
Bir çoğunun övmekle bitiremediği ama nedense benim pek hoşuma gitmeyen bir kitap. Sanırım övüldüğü kadar muhteşem olmadığını görmek üzdü beni. Okuduğum kitaplarla alakalı pek olumsuz inceleme yapmamışımdır, hatta belki de bir ilk olacaktır ama Aylak Adam; benim naçizane görüşüme ve zevklerime göre pek hoş bulmadığım, okumaktan zevk alamadığım bir kitap.
Fakat yine de okunabilir. Bunca insan hayranlıkla inceleme yazıyor ve beğeniyorsa mutlaka güzeldir. Belki okuduğum sıralardaki ruh halim, belki o anlık hayat şartlarım bana böyle düşündürdü bilemiyorum.
Belki de tekrar, uygun bir zamanda okumakta fayda olacaktır.
2004'te, lisenin son senesinde okumuştum sanırım. Kitaplara aşık olmaya başlamamın ilk yılları... Okuduğum ilk kitaplardan... Bir an önce bir çok kitap okuyup, "bende böyle bir şey yazmalıyım" dediğim ilk kitaplardan. Kendimi Werther sanmama sebep olan kitap... Ve enteresandır ki, yıllar sonrasında Werther'in yaşadıklarına benzer şeyler yaşayıp, okuduğum bir kitapta gerçek anlamıyla kendimi bulmak... Ne garip.
Gerçekten de adı gibi "acılarla" dolu bir kitap. Benim gibi bir çok erkeğin kendini içinde bulduğu, benzer şeyler yaşadığı, acı çektiği, çok sevildiği, terk edildiği gerçeğini hissettiren kitap.
Dünya Edebiyatını, klasikleri, acıyı, hüznü sevenlerin mutlaka okuması gerektiğine inandığım, kısa ama etkili bir kitaptır kendisi.
Okuyun, üzülün, acı çekin ama sonunda iyi hissedin.
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,2bin okunma
Huzur için diyeceğim şey, bende huzursuzluk oluşturan bir kitap olması. Huzurdan ziyade bana can sıkıntısı, üzüntü verdi. Bu kitabın kötü olmasıyla alakalı değil, kitap o kadar güzel ki bu tartışılmaz, beni rahatsız eden konusu. Yani rahatsızlık dediğim de bende bıraktığı huzursuzluk hissi.
Zaten böyle tüm güzel romanlarda kendimi garip bir huzursuzluk içinde bulurum. Mutlu roman, bana göre pek yoktur ve güzel değildir. İnsanlığa, aşka, hayata dair moral bozucu, düşündürücü, üzücü, can sıkıcı şeyler olmalı romanda. Olmalı ki, ibret almalı, hayatımızda ki güzel şeyleri daha iyi görüp anlamamızı sağlamalı. Bilmiyorum, ben böyle düşünüyorum.
Huzur'dan sonra ya da önce, Ahmet Hamdi'nin diğer harika eseri Saatleri Ayarlama Enstitüsü'nü de mutlaka okuyun derim.
