Kendini bilmenin ürkütücü hafifliği, bilememenin dayanılmaz ağırlığı ile mücadele etmek miydi acaba yaşamak? Yoksa kendimizi bilmeden, niye varolduğumuzu sorgulamadan, dünyada cüssemizle değil de fikirlerimizle ve yüreğimizle yer kapladığımızı anlamadan, hayallerimize ulaşmak için sarf ettiğimiz çaba mıydı?
Yaşamdan sonrası için bir kesinlik olsaydı, intihar etmek için tereddüt etmezdik.
