Rengoku
@Kyojuro_Rengoku
2 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Yarala`SarEdebiyat
"Ben kendi içimde çok iyi biriyim azizim; tek sıkıntı, kendi içimde olmam."
Yaralasar serisi uzun zamandır okumak istediğim bir seriydi. Çıktığı zaman okumamaktan da pişman değilim çünkü diğer kitapların çıkmasını bekleyemezdim sanırım. Şimdi bile 4. kitabın ne zaman çıkacağı hakkında endişeleniyorum.
Konusuna gelirsek Sedef, kendisiyle birlikte 30 çocuğun kaldığı bir yurtta yarasa damgasıyla damgalanmış insanlardan biridir. Hayatı bu yarasa damgasıyla değişirken kendisini şansızlıklar silsilesi altında bulur. 20 yaşına girmesine az kalmışken cezasının bitmemesine rağmen cezaevinden tahliye olur. Tahliye olmasıyla birlikte ne yapacağını bilemeyen Sedef'in karşısına paha biçilemez bir teklif gelir.
Onları damgalayan adam damgaladıkları çocukla öldürmekle kalmamış Sedef ve diğerlerinin peşine düşmüştür. Bu adamı durdurmak istediklerini söyleyen bir örgüt (ne desem bilemedim) işbirliği yapmayı önerir. Sedef ile birlikte diğer Yarasaları (yurtta kalan diğer çocuklar) bir tesiste tutup eğitim vermeyi istiyordur.
Sedef ile beraberinde birkaç kişi bunu kabul eder ve eğitim başlar. Her kişinin bir eğitmeni vardır ve onları damgalayan kişiye karşı savaş başlamıştır.
Kitabın temel konusu buyken değinmek istediğim birkaç şey daha var. İlki kitabın adına aşık olmam. Yarasalar ve Yaralasar o kadar iyi düşünülmüş ki detaya aşık oldum.
İkincisi karakterlere bayılmam. Yarasalar'a bayıldım. Özellikle de Kuzey'e. Kitaba girer girmez kendini bana sevdirdi.
Kendisini bana sevdirmekten de öte aşık eden bir karakter daha var. Sedef'in eğitmeni. Adını kitabın yarısına gelmeden öğrenemediğimiz için spoiler olmaması adına söylemeyeceğim. Ama adına ve kendisine düştüğümü belirtmek isterim. Hareketleriyle ve zekasıyla kitapta en sevdiğim karakter olmayı başardı. En sevdiğim kitap karakteri
Rengoku
Kitabı okudum ama okumamı sağlayan şey senin yorumundu konusunu çok beğendim<3
Reklam
“Çok fazla kötü insanla karşılaşmıştım ve artık onların her birine karşılık gelecek kadar iyi insanla karşılaşmam gerektiğine inanıyordum.”
Bir gecede şöhrete kavuşan bir müzisyen. Tek hedefi başarı olan genç bir magazin yazarı.. Her şey böyle başlamıştı değil mi? Efe ve Mine’nin hikayesi böyle başlamıştı. Rengârenk Acılar’ın hikayesi böyle başlamıştı.
Konusu anlatmaya başlayayım. Mine, sosyal medya da kendi hakkında her şeyi gizleyerek magazin yazarlığı yapan bir kız. Efe ise söylediği bir müzik videosuyla Türkiye’nin gündemine oturmuş bir şarkıcı. Tek istediği müzik yapmakken kendini bir anda ünlü olma ve onun getirdiği sorunlarla boğuşurken buluyor. Bu durumlardan sıyrılmak için de magazin dünyasından kendisini soyutluyor. Mine’nin ilgisini de bu şekilde çekiyor. Yeşil Küpeli Kız adıyla magazin haberleri yapıyorken kimsenin hakkında bir şey bilmediği Efe Duran’ı mükemmel bir haber olarak görüyor, Mine. Ve onun yaşadığı yere yakın bir yere taşınayım derken Efe Duran’ın apartmanına taşınıyor. Hem de onun kiracısı olarak. Ve oyun başlıyor..
Beyza Alkoç herkes tarafından bilinen bir yazar. Kitaplarını okumasa en azından bir kere adını duymuştur insanlar. Genellikle yazdığı kitaplarda bir parça imkansızlık var. Karantina da okulun karantinaya alınıp cinayetlerle boğuşulması gibi, Kar Küresinde bir psikolojik merkezin aslında virüs yaymak için kullanılan bir yer olması gibi, 3391 Kilometredeki Ege ve İzmir detayı gibi. Ama No. 26 gerçekten de yaşanabilecek bir hikaye. Karakterlerin her hareketi o kadar normal ve doğal ki. Birçok insanın hoşlanmadığı Efe’nin öfkesi bile çok doğal. Öfke problemi yaşayan çok insan var etrafta ve bundan kurtulmaya çalışan da.
Eğer Karantina’yı ya da başka bir kitabını okuyup yazarın dilini sevmediyseniz No. 26’ya tekrar bir şans verin
Rengoku
Kitabı okudum yani daha iyi nasıl özet geçilir bilemiyorum (yazmaya üşenmedin mi)