Orhan Kemal’in “ağlayarak yazdım” dediği bu romanı okurken sinirlenmemek gerçekten zor. Karakterlerin yaşadığı haksızlıklar ve toplumsal baskılar insanın içini öfkeyle dolduruyor. Ancak romanın en güçlü yönlerinden biri, temposunun neredeyse hiç düşmemesi. Olaylar sürekli akıyor ve okuyucuyu hikâyenin içinde tutmayı başarıyor.
Toplumsal meseleleri yalın ama etkili bir dille anlatması da kitabın önemli yanlarından biri. Yer yer bir Yeşilçam filmi hissi veren dramatik sahneler, hikâyeye ayrı bir duygu katıyor. Bu yüzden hem sinirlendiren hem de merakla okutmaya devam eden bir roman.
Genel olarak, akıcı anlatımı ve güçlü duygusal atmosferiyle çok severek okuduğum bir kitap oldu.