Lütfi İLİM

Lütfi İLİM
Ve günler birbiri ardına yeni acılar getirmekte ,halen üzerim bir yok oluşun külleri ile kaplı Uzun uzadıya bir yolculukta gerisin geriye gitmekte olan bir kibrin eseratinde yeni başlangıçlar planlamaktayım
Koskoca devlerin ,fareleri seveceğini düşünmemiştim Bir parmak boyunu geçmeyen suda bir dev gibi heybetli fikrilerimin boğulup yiteceğine hiç ama hiç ihtimal vermemiştim Tenimi ısıtan güneşin bir daha hiç doğmasını istememe dürtüsüne alışacağımı,güneşin garptan doğacağına eşdeger bir imkansızlıkla kıyaslardım
Fikrim var sanmıştım ,bu raddeye gelmeden önce tökezlemeden başarırım sanmıştım yanıldığım noktaları hiçe sayaraktan yaşamışım meğer Ölmeden dokunmak isterdim bilmediğimin ,tanımadığımın ,yüreğine Acıyı ne denli hissederdim bilmek isterdim
Kendimce kendimle
Hangi günlerimi kucaklayacak kadar özledim ? Ayağımın takıldığı taşlarla yollarımız bir daha ne zaman kesişir bilemiyorum Köyün camisine giderken sokakta köpek kovalar korkusu ile günahlarıma bir af dilemek için ayaklarım titreye titreye geçerdim o karanlık,ışık olmayan kasvetli yoldan. Yatsı vaktine yetişmeye çalışırdım. Mutluydum ama,korkuyla mutluydum Bir nefeslik rahatlayacağımı biliyordum Şimdiler de zihnimde kurgulanan apartman dairesinde,3.kat'ın,14 no'lu dairesinde bana pay edilen odanın Kapı gıcırtısına bile irkilir haldeyim. Korkuyorum ve ne bir heyecanım var ne de mutluluğum .
Edebiyat
Eşsiz güzellikleriyle kendini donatan göğe hiç kasvet hilkati yaraşır mı