Vasilyiç Bazarov

Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaylardaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar. Kimi zenginliğine ,kimi müdürlüğüne, kimi işine ,sanatına .
Reklam
Olanla yetinerek, aramadan , düşünmeden yaşanılsın diye yaratılmış bir dünyada yalnızdı.
Araçları,kullanılmaları gereken amaçtan sürekli olarak değişik amaçlar için kullanmak gösteriştir. Sağlam adamın elinde çevirdiği baston gibi.
Günün tamamlanması için önünde daha saatleri uzun bir gece vardı.
Bir şeyler olmasını bekliyordu insan, bir değişiklik.
Reklam