İnsancik
@L_SOYKAN
Şu anda okuduğu kitap
Tuvalet Hayaleti Hanako-kun
Arkadaşımın önerisiyle başladığım her şey çok güzel çıkmaya başladı.
Öncelikle çok fazla manga okuyan biri değilim ve yeni yeni manga okumaya alışıyorum. Yani şunu söyleyebilirim ki manga okumaya yeni başladıysanız ideal. Okurken sürekli sırıttığımı hatırlıyorum. (İnceleme yazmayı özlemişim)
Yaş Sınır: +13
Reklam
Bilmiyorum...
Bilmiyorum...
Bu kitap hakkında ne yazabilirim diye çok düşündüm.
"E madem o kadar zorlanacaksın yazmasaydın," demiş olabilirsiniz ama bu kitap hakkında bir şeyler yazılması gereken bir kitap oldu benim için.
Dan Hope çok benmişim gibi hissettirdi. 9-10 yaşlarımda babamın eski babam olduğunu zannettiğim zamanları hatırlattı bana.
Kitapta ağladım ama ağlama sebebim kitap üzücü olduğu için değildi benzerlerini ben yaşamış olduğum içindi.
Dan annesiyle koca Dave'in ilişkisini kabul etsede ben edemedim. Ben o sahneleri okurken ağladım sadece ağladım. Kendime ne zaman gelirim bilmiyorum.
Caraval
Hayır böyle bitemezsin!
Kitap çok akıcıydı ve asla sıkmadı. Çok rahat okudum. Kitabın başlarında Scarlett hep böyle kalacak zannedip çok korktum. Neyse ki öyle kalmadı. Sürekli ters köşe oldum.
Gereksiz bilgi: kitabı çevremdeki insanlara anlatıp çıldırdım ama kimse okumadığı için bir şey anlamadı. Bende bir arkadaşıma kitabı vereceğim ki beraber konuşalım!
(Spoi)
Julian ve Scarlett'ın aralarının açılacağını tahmin etmiştim ama bunun Julian'nın ölmesiyle olduğunu tahmin etmemiştim. Sonra geri dirildi ve araları düzeldi ama olsun.
(Spoi bitti)
Özetle öneririm!
Yaş sınırı: +14
Küçük Kadınlar
Bu kitapla aramda bir bağ vardı...
Şifonyerimin üstünden ona göz ucuyla bakıp "Seni şimdi okumalı mıyım?" Diye düşünüyordum. Artık bu hissi yasayamayacak olmak biraz üzülmeme yol açsa bile bana tüm zorluklara rağmen birbirine bağlı bir ailenin nasıl olduğunu hatırlattığı için teşekkür ederim.
(Ve uzun zaman sonra klasik okuyunca bir an afallamış olabilirim)
Kardeşler arasındaki bağ çok güzeldi ve bende onlarla beraber olayları yaşayan beşinci kız kardeş gibi hissettim kendimi.
Favori kardeşlerim tabii ki Jo ve Beth oldu! (Sizin favori kardeşinizi de merak ediyorum)
Her kardeşin olaylardan ders çıkarması çok hoşuma gitti ve uzun zamandır yavaş, yanına kahveni çayını alıp dingin bir kafayla okunacak bir kitaba ihtiyacım varmış. Neyse, bilmiyorum ama çok mutluyum.
Yaş sınırı: +12
Şiirimin Her Kelimesi
Bitirdiğimde yeni travmam oluştu. Kitabı asla aşamayacağım. Kendimi duvardan duvara vurdum.
Kitaba başladığımda zaten demiştim yazarın ya kendisi OKB'ye sahip ya da tanıdığı ki dediğim doğru çıktı.
Sam...
Kendi arkadaş grubundan rahatsız olmasına rağmen o gruba alıştığı (o grubu geçmişten bugüne tanıdığı için güvendiğini belirmeye çalıştım) için o grupta kalıyordu. Her şey, herkes çok gerçekçiydi. Olayları onlar değil ben yaşamış gibi hissediyorum. Hala elim ayağım titriyor ve cümlelerimi toparlayamıyorum.
Gereksiz not: normalde günde en fazla elli sayfa okuyabilirken bu kitapta günde doksan sayfaya kadar okuyabildim.
Hiç bitmesini istemedim hatta sona yaklaşırken acaba günde bir sayfa mı okusam diye düşünüyordum.
Duygular öyle güzel yazılmıştı kiii! Hala etkisinden çıkamıyorum.
VE KORKTUĞUM ŞEY BAŞIMA GELDİ
Bitirdiğimde sadece duvarı izledim.
Birkaç teorim vardı ve hiçbiri gerçekleşmediği için çok mutluyum çünkü oldukça iç karartıcı teorilerdi.
Yaş sınırı: Şu Çocuk bölümünde +18 sahneler vardı ama hangi sayfalarda olduğunu hatırlamıyorum.
Reklam