"İyi günler o zaman."
Gözleri gerçekten benim üzerimdeydi
ve parmağını burnumun üstünde gezdirdi. "Sana da iyi günler."
Ve sonra gitti, ben de donmuş bir hâlde durup otuz saniye boyunca kapıya baktım. Nasıl olacağını merak ediyordum. O, olsaydı...
Kendinizle ilgili sahip olduğunuz hikâyelere mahkum değilsiniz. "Anlatıcınızı" yaşamınız için daha yeni ve daha gerçekçi bir hikâye yaratması için eğitebilirsiniz.