Cahil bir kadının yalnız bir kadın kadar eleştirilmediği bir toplumda, çirkin olmaktan eğitimsiz olmaktan daha fazla korkulan bir ortamda, kitap değil de sadece hariçten gazel okunan bir coğrafyada, paranın yürekten daha güçlü görüldüğü bir zamanda, tabii ki iyiler kazanamaz. Biz sadece kazananı iyi sanırız.
"Bir kadın bakıyor pencereden. Mutsuz.
Bir adam geçiyor karşı kaldırımdan.
Umutsuz...
Aşk, tam ortada duruyor.
Adam bakıyor.
Kadın ağlıyor.
Aşk, geçip gidiyor."
(Dostoyevski)