'Evet belki yöneticiler, onları izleyenlerden daha açgözlü ve ganimet meraklısıydılar. Ancak, zafer kazanmak ve ''düşmanları'' yenmek arzusu, sosyal karakter içinde böylesine köklenmemiş olsa, yöneticilerin de planlarını gerçekleştirmeleri mümkün olmazdı.'
'Ama kişiler genellikle boş zamanlarını da işlerindeki gibi organize etme eğilimindedirler. Ya da zaman adlı tirana karşı, ona tamamen boşvererek, tam bir tembellikle isyan etme yolunu seçerler. Zamanın gereklerine aldırmayarak özgürlüğe yaklaştığını sanmak, boş bir hayaldir. Bir günlük zamanı değerlendirmek yerine, onu ''öldürmek'', aslında zaman kafesinden kurtulmak değil, gözlerini kapayarak, kafesi görmemek demektir.'
'Politik veya dinsel hareketler gelişip kemikleştikçe ve bürokrasi çarkı insanları boğup tehdit eder hale gelince, artık insanlar arasında duygular ve yaşantılar paylaşılmaz olur, maddi çıkarlar öncelik kazanır. Böylece de ortak şeylerin paylaşılmasından doğan sevinç ve dayanışma duyguları yok olmaya yüz tutar.'