Bir ağacı, bir ağacı daha ve bir ağacı daha devirir Kullervo ve ağacın nasıl devrildiğine bakmaz bile. Korkunç bir hırsı, korkunç bir gücü ve korkunç bir baltası var.
Ben ben değilim, ben Kullervo'yum. İsmim budur. Ben, benim ne olmamı istedilerse, ne yaptılarsa oyum.
Sayfa 20 - Dost Kitabevi Yayınları, Mayıs 2000·Kitabı okudu
Park, kanepe, dizlerindeki kitap, başının üstünde hışırdayan kavak yaprakları; hepsi yerli yerinde. Bakışlarını çevresinde, yaz sabahının gölgelerinde dolaştırıyor: Peki, bütün bunlar yok mu, gerçek değil mi?
Ama henüz son değil. Yaşanan her şey bir şarkıya dönüşmek için fazla uzun. Jonas dönmedi, bu bir bekleyiş ve ben Penelope'yim. Örüyorum, söküyorum ve sökmek için yenidne örüyorum. Beklemek bir gün sona erer mi? Hiçbir şey beklemeyen biri var mıdır?