Bazen insanların, karşısındakinin hayatını hiç bilmeden, dahası bilmeye gerek bile görmeden yorum yapma hakkını kendilerinde buldukları oluyordu. Gerçeklerle yüzleştirildiklerinde ise şaşkınlıkları ve pişmanlıkları artıyordu. Ama gereği yoktu. Önyargıların affı olmamalıydı.
Hayatın iliğini emmek boğazınıza kemik kaçırmak değildir. Cesur olunacak zaman var, tedbirli olunacak zaman var ve mantıklı biri hangisinin ne zaman gerekli olduğunu bilir.