yok saymakta vede gittiği yere varamamakta
Artık nahoş gönlüm çok fazla yazamamakta
Rüyalarım gerçekle aramı bozmakta
Mutluluk denilen şey neden yok her durakta
Meçhul bir gökyüzünün altında kaybolmuş arzum
Çoğu zaman ne yaptığımı bilmeden savrulurum
Birgün herşeyim olucak diye kendimi avutur
Hergün yatmadan önce bu yalana sarılır uyurum
Nazende bir telaş var içimde bir yerde
Kalbim hiçbir zaman olmadı, olması gerektiği yerde
Çocukken sallanmayı çok severdim bende
Artık bilmem sallanmayı seven o neşeli çocuk nerde