İnsan hayatın bu son günlerinde en bilgece sözlerin söylendiğini, vasiyetlerin bırakıldığını, her şeyin özünden söz edildiğini düşünür. Ama acı her şeyi süpürüp götürüyor. Bezler, uyuşturucu bantlar, yatıştırıcı haplar, üzerine kan sızmış çarşaflar arasında dünya hakkında bilgelik ve zarafetle düşünmek mümkün değil.
Lütfen babam çok acı çekmesin
Lütfen babam çok acı çekmesin. Lütfen babam çok acı çekmesin
Lütfen babam çok acı çekmesin.
Lüfen babam çok acı çekmesin
Lütfen babam çok acı çekmesin.
Lütfen babam çok acı çekmesin.
Bunu deftere muska gibi yedi kere yazdım, bu sayının faydası olmalı. Artık başka bir sey istemiyorum, sadece çok acı çekmesin.
Yavaş yavaş evde her şey sıradışı bir düzene ve kırılgan bir rutine bürünüvor. Sabah kalkıyorum ve hafif bir korkuyla babamm nefes alıp almadığını kontrol ediyorum.