Bir insan ölür de önce öldüğüne üzülürsün ya, sonra herkes ayakkabılarını giyer ve evine gider, sen onunkini kapının önüne koyarken yine üzülürsün. Zaman geçer, bir tek ikinizin anlayacağı türden bir şey olur, artık tek anlayan sen olunca üzülürsün, bir şey başarırsın, bir şeyi fena batırırsın, onun göremediğine üzülürsün. Nerede biteceği belirsiz. Bir yas tek seferde tutulup bitirilmiyor ne yazık ki.