Gece Masalcısı
@LastPanther
20 Eylül
5767 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Gün gelir, daima yüzümüze gülen talih bize arkasını dönüverir. Kendi başımıza kalır ve son mücadelemizde ayakta kalmaya çabalarız. Kimileri gerçekten de ölürken yapayalnızdır, kimilerinin başucunda bekleyen dostları, akrabaları vardır, ama ne olursa olsun, insan yaşamının sonuna geldiğinde o karanlık tünele girerken yanına kimseyi alamaz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hain, namuslunun yanında, aptal da bilgenin yanında yatıyordu. Evrensel mekanizma hepsini buraya getirmişti. Taş duvarları ve lahitlerin çoğunun köşelerini süsleyen heykeller sessiz mezarlığa daha da kederli bir hava veriyordu.
“Bütün insanlar ölür,” diye tekdüze bir sesle konuştu hayalet, “ve ölümüm amaçsız değildi. Sadece bu düşünce Ölüler Evi’nde beni teselli edecek.
Onu uyandıran ani bir üşüme oldu, bu kemiklerinin içine işliyor gibi gelen bir soğuktu ve daha gözlerini açmadan yalnız olmadığını biliyordu.