Last Harbour Freedom
@Lastharbour
LİBERTE-EGALİTE-FRATERNİTE
ÖZGÜRLÜK-EŞİTLİK-İNSANLIK
@ lastharbourfreedom
-TERAZİ-YAY
Sosyolog-Kriminal Fizyonomi Uzmanı-Düşünür-Okur-Aktivist
Lisans
Almanya-Baden Wütenberg
488 okur puanıTemmuz 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Oturduğu yerden, denizi izlerken bir martı göz ekranında sabitlendi.
Martı suya dalıyor boş çıkıyordu. Bir kaç kez denedi. Ve dördüncüsünde ağzında bir balıkla çıktı denizden. Aklına yıllar önce okuduğu ve hayatında bir dönüşüm yaşamasına sebep olan kitaplardan biri geldi. Martı Jonathan Livingston....İstediği noktaya gelebilmek için kendini parçalamak pahasına mücadelesini anlatan o az hacimli ama çok etkili hikaye...
Evet, sen ilk adımı atmazsan hiç bir yerden yardım alamazsın.
Musa'nın asası bile 'Allah'ın Asanı Yere At Ey Musa' nidası ile bir aksiyon alındıktan sonra yılanları yiyen bir Ejderhaya dönüşmüştü.
Sen başlamadan hiç bir şey başlamazdı...
Last Harbour Freedom
*Yazılmamış Hikayem'den
Last Harbour Freedom
*Yazılmamış Hikayem'denLast Harbour Freedom
@Lastharbour
·İnsanlar, umutsuzluk girdabında savrulup durmaktaydı...
Ya bir yol bulmalı ya bir yol açmalıydı...
Yada bu diyardan göçmeliydi...
"Allah'ım katından gelecek her türlü yardıma muhtacım"
duasına sığınmıştı.
Evet...
Bir yardım, bir ışık ufkunu açabilirdi...
Last Harbour Freedom
YAZILMAMIŞ HİKAYEM'DEN
Last Harbour Freedom
YAZILMAMIŞ HİKAYEM'DENİnsanlar, umutsuzluk girdabında savrulup durmaktaydı...
Ya bir yol bulmalı ya bir yol açmalıydı...
Yada bu diyardan göçmeliydi...
"Allah'ım katından gelecek her türlü yardıma muhtacım"
duasına sığınmıştı.
Evet...
Bir yardım, bir ışık ufkunu açabilirdi...
Last Harbour Freedom
YAZILMAMIŞ HİKAYEM'DEN
Last Harbour Freedom
YAZILMAMIŞ HİKAYEM'DENNe tuhaf değil mi? İnsanı yıpratıyorlar yıpratıyorlar, tanınmayacak hale getirene kadar uğraşıyorlar. Sonra dönüp çok değiştin diyorlar.
Cemal Süreya
Cemal SüreyaVerdiğin emeklerin boşa gitmesi koyuyor adam olana.. Her şeyi içine atmaktan yavaş yavaş tükendiğini hissediyorsun.. Seni çok iyi anlıyorum diyen herkesin, seni anlamadığını görüyorsun.. Yıkılıyorsun.. En yakınından dahi uzaklaşmak istiyosun.. Kullandığın alkolerin ve maddelerin bile seni artık sarhoş etmediğini görüyosun.. Onlarıda boşveriyosun.. Yapabildiğin en iyi şeyin, kalemini tekrar alıp yazmak olduğunu görüyorsun.. Yazıyorsun, yazıyorsun, yazıyorsun.. Yazdıkça dertlerinin çoğaldığını fakat içini döktüğün içinde rahatladığını görüyosun.. Herkesten saklasan da, gizlesen de tükeniyorsun.. Hani o dışarıya verdiğin mutluyum imajı varya, içini yiyip bitiriyor aslında.. O kadar çok yenilgiye uğradın ki sevmede, değer vermede, bir yanın hep kimseye güvenme diyor.. Kader le girdiğin aşk savaşında yenilmeye başladığın zaman, asıl acıları tatmaya da başlıyorsun.. İşte o anlar kalbinin, aklını yendiği anlar oluyor.. Mantıklı düşünemiyosun.. Değer vermekte bir sorun yokta, aynı önemi, ilgiyi, sevgiyi, değeri göremeyince başlıyor asıl sorun.. Asıl canını yakan yitirdiklerin var, kaybettiklerin.. Dönülmez yolda bıraktıkların, geri dönmeyeceğini ezberlediklerin.. Hani her şeyde derler ya ''Hayat Devam Ediyor'' aynen öyle.. Ne giden geri geliyor, ne kalanlar değerini biliyor, ne yerin, nede kıymetin değişiyor.. Sen sadece günden güne eriyorsun, tükeniyorsun, hissizleşiyosun..
Ama Gerçektende Bir Gün Aklım Bu Savaştan Üstün Çıkarsa, İşte O Zaman Boş Yere Değer Verdiğim ve Sevdiğim İnsanlar, Tam Anlamıyla Soğukluğu Tadacaklar..!