Ağlamak ,uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin bir feryadıdır.Ağlayamadığımiz zamanlar bizde o gücün de mahvolduğu vakitlerdir ki onun yerine kaim olan acılı bir sükunet en şiddetli acıların hâsıl ettiği gözyaşlarından bile daha yakıcıdır.
"Bir çocuğun diğer bir çocuktan medet umması,diğerinin buna sevgiyle karşılık vererek dolabın içine saklamak gibi masumane bir çözüm bulması ne etkileyici bir şey!"