Neva Karahan
@Lavinia24
Okudukça mı yalnızlaşıyordu insan, yoksa içinde bir yerlerde zaten hep yalnız mıydı?...
6 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Zaferin şekli yoktu ki. En büyük zafer vicdan rahatlığı değil miydi?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Denge, etrafımızda olan herşeye rağmen olmamız gereken kişiyi unutmamak değil miydi?
Kendimizden başka bir canın iyiliği için hayata yalvardığımızda doğuyordu insanlığımız...
Öyle bir baskı vardı ki eleştiri bile yapmak vatan hainliğiyle başlayan, sahip olduğun her şeyi kaybetmekle devam eden, topraklardan sürülmekle ya da hapisle sonuçlanan ama asla son bulmayan bir işkencenin ilk adımı sayılırdı.
"Eksiğiz her birimiz.. " Sanki eksik değilsen doğmuyordun bu gezegene. Burası dünya, burası eksik ruhların gezegeni... Kalbimizdeki duygu eksik, zihnimizdeki düşünce eksik, bilgimiz eksik, azmimiz eksik, motivasyonumuz eksik, suyumuz eksik, huyumuz eksik... Çünkü hayatımız eksik...