Aşk esasına dayanan evliliklerin kural olarak mutsuzluğa mahkum oldukları kanıtlanmıştır zira birbirlerine aşık olan bu iki insan aracılığıyla dikkate alınan, üzerine titrenilen asıl şey, mevcut kuşağın zararına dünyaya gelecek olan sonraki kuşaktır.
Aşk evlilikleri, kişilerin değil türün çıkarına olmak üzere yapılır. Ancak ilgili tarafların kendi mutluluklarına katkıda bulunduklarını düşündükleri doğrudur fakat güttükleri asıl amaç aslında, kendileri için yabancı olan, sadece onlar tarafından dünyaya getirilmesi mümkün olan bir başka birey dünyaya getirmektir.
" İşte bu sebepten dolayı , eski insanlar , aşkı bir körlük olarak betimlemişlerdir .
Aslında aşık bir erkek de evleneceği kadının , kendisine sefil ve mutsuz bir yaşam vaadinde bulunan karakter ve mizaç kusurların fark edebilir ve acı bir şekilde hissedebilir ama yine de bunlar karşısında en hafif bir korku bile duymayacaktır . "