Şüpheyle yaklaştığım hayatımın sayfalarına adımın önüne, "korkak" sıfatının geleceğinden bihaberdim.
Adına temkinlilik de desem sonuç değişmiyordu.
Ben sana korkusuz ol demedim ki,
Ben sana "cesur ol!" dedim.
Alnıma çalınan bu kara lekeyle çıktım mahşere.
Acıyan gözler altında okudum diğerlerinin alın yazılarını, yalnızca Korkak yazıyordu alnımda
Sadece korkak!
Diğerleri, Diğerleri umrumda mıydı sanki?
Herkes kendine ağlıyordu.
Yaptıklarına değil, yapamadıklarına
Çünkü bu alın lekeleri yapamadıklarından arta kalanlardan başkası değildi.
Korkak olmak da yeteri kadar yapamadıklarımın sonucuydu.