Kötü insanlar, insanların kendilerini kötü bilmelerini göze alarak kötü olurlar ve bu ödenen en büyük bedeldir; bir kez kötü damgası yiyen için dönüş yok denecek kadar azdır, buna rağmen kötülüğün pençesinden kurtulanlar ise asıl savaşçılar ve galiplerdir.
Karar almanın zorluğu altında ezilirken, karar almaktan her kaçtığımda daha çok ezildiğimi ve hatta görünmez olduğumu farkettim. Dünyada bizi var eden şeyin, aldığımız kararlar olduğunun idrakına vardım.
İyiliğin bir yük olduğunu düşünmeye başladım. İyi olmanın insanda esnekliği ve özgürlüğü en aza indirdiğini ve bu sebeple kişilerin üzerinde ayrı bir sorumluluk oluşturduğunu düşünüyorum. Çok değerli bir parçanız var ve onu kaybetmeye çalışıyormuşsunuz gibi düşünün.