Həyat qəribə paradokslarla çalışır.
- İtirməkdən qorxan itirir (Fermi paradoksu).
- Yavaş gedən daha tez çatır (Axilles və tısbağa).
- Başqalarında sevmədiyin xasiyyətlər səndə də mövcuddur. Froyd buna yansıma, yəni “projection” deyir.
- Güvənməyi bacarmayan insan güvənilməzdir.
- Nə qədər inandırmağa çalışsan, o qədər şübhə ediləcək.
- Etməkdən nə qədər qorxursansa, etmə ehtimalın o qədər çoxdur.
- Öyrəndikcə biliyin azalırmış kimi hiss edirsən (Dunning-Kruger effekti).
- Nə qədər çox insanla dost olsan, o qədər az dostun olacaq.
- Çatmaq nə qədər asandırsa, istək o qədər azdır.
Və ən qəribəsi: acı çəkməmək üçün acı çəkməlisən.
Bu qədər paradoks bəlkə də yaşadıqlarımızın bir illuziyadan ibarət olmasını göstərir, bilmirəm.
Amma bilməmək gözəldir, çünki öyrənmək maraqlıdır.