Şeyma Gümüş
@Lebensmde
Dünkü yağmurun çağrısına kanıp yola çıkan, güçlükle ilerleyen küçük bir kaplumbağayı, arkadan gelen arabanın altında kalmasın diye özenle yeşil çayıra bırakıyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Onda beni kendisine hayran bırakan şey sadece duyarlı nezaketiydi.
Adını koyamayacağım bir korkuyla tutkusunun bu insanı kanının son damlasına kadar zehirlemiş olduğunu anladım.
Yaşama arzumun yeniden belirmesiyle, varlığımın gerekli olduğuna dair beklenmedik yeni bir duyguyla içim içime sığmıyordu.
Ama hiçbir şey, yeryüzünde hiçbir şey çaresizliği, kendinden ümidi kesmişliği, daha hayattayken ölmüş olmayı bu hareketsizlik, şakır şakır yağan yağmurun altında bu durgun ve duygusuz duruş, ayağa kalkamayacak kadar, korunacak bir dam altı bulmak için birkaç adım atamayacak kadar yorgun olmak, kendi varlığına karşı bu olağandışı ilgisizlik kadar sarsıcı bir şekilde ifade edemezdi.