Kübra Nur
@Leblebbb
Şu anda okuduğu kitap
Reşat Nuri Güntekin okumak bana hep bir soluk gibi gelir nitekim bu kitapta da aynı hissiyatı sonuna kadar hissettim.
Ah Zehra... O kadar çok şey varki hayatın senden çaldığı. İnsan kendi ailesini elbette seçemez fakat içinde yaşadığı olayların farkına da mı varamaz. Zehra'nın bunu fark edebileceği bir vakti bile olamamıştı.. Çok küçük yaşta baba nefreti ile büyümeye itilmişti. Babasına duyduğu kin ve öfke ile başlıyor kitap.. Sonunda ise geri dönülemez pişmanlıklar ile bitiyor. Yalnızlığını, çektiği zorlukları ideallerinden vazgeçmeyecek üstesinden gelen Mürşit Efendi bir evlilik ile tepetaklak oluyor ama fark etmesi uzun zaman alıyor. Sonrasında geri dönülmez yollarda savruluyor. Her sayfada boğazımdaki yumruk gittikçe büyüdü büyüdü... Zehra'nın çok geç öğrendiği acıma duygusu, benim için sayfalara sığamadı.
Üstüne sayfalarca konuşabileceğim bu eseri şiddetle tavsiye edebilirim. İnsanın kendi hayatındaki sorgulamalarına belki bir şekil verebilir.. Belki de hayat sadece bir kişinin bakış açısından değil, hayatın gerçek yüzü irdelenerek anlaşılınca değer kazanır..
Reklam
O son cümleyi okudum ve kitabı kapattığımda tekrardan kitabın arka sayfasındaki " Yalansızız artık. Hâlâ birkaç sırrımız var. Ama yalansızız." ifadesi ile göz göze geldim. İnsan gerçekten kendi düşünceleri ile hayata, olaylara bakmak doğru mu diye düşünüyor.. Sözde ailemiz, yakınlarımız gerçekten yanımızdalar mı? Yoksa kalıplaşmış bir ifade ile kalabalıklar içinde yalnızlık mı yaşıyoruz? Kitap ailedeki (?) bireylerin ağzından geçiyor. Olay örgüsü devam ederken farklı karakterlerin bakış açısından, iç dünyasını ele alıyor. Bu da mükemmel bir okuma keyfi veriyor insana. Söylenecek çok şey varken söylemeyen kimseler.. Konuşulsa düzelecek ve düzelemeyecek şeyler.. Karmaşıklık arasında basitlik..
İlk sayfasından merak ettirici unsurda bir kitaptı. Hikayenin sonunu kitabın en başında okuyoruz. Kulağa bir dezavantaj gibi gelsede aslında pek de öyle olmuyor. Hikayenin başını bilmeden sonunu öğrenmek devamını okumak için bir engel olmamıştı. Bilinen aksine tabiri caizse ters mantıkla ilerleyen kitap, gerçek manada bir solukta okunuyor. Sayfa sayısının azlığı tabi ki burdaki ilk faktör fakat yazarın kalemi okuyucuyu meraka iteliyor. Aşk tam olarak nasıl tanımlanmalı onu düşündürdü bana. Aşk tek taraflı olabilir mi? Aslında kitapta tam da bu ele alınıyor. Behice'nin hırsı, iki masum aşık.. olay bundan ibaret. Kitabın sonunda şaşırmamak mümkün değil gibi..
