"Yazdıklarım bana içimden saldıran şeylerdi. Beni harekete geçiren ruhun konuşmasına izin verdim."
Jung: Anılar, Düşler, Düşünceler, Can Yayınları, s.231
"Yanımda bile uzaksın, nasıl dayansın gönül?" diyor, bir şarkıda. Bu durumu yaşamadım ama oturdum, empati kurdum. Düşman başına bile diyemiyorum, ağırlığı öyle aşikar ki...
Ne demiş Esmeray, "Unutma beni, unutama beni." Bir harfle ortaya çıkan anlam değişimine bakar mısınız? Unutmak iradenin etkinliği, unutamamak ise acizliği.
Sahipsiz bir mezarın dua bekleyen ölüsüyüm ben.
Adım yok,
Arayanım yok,
Dünyada varlığıma kanıt yok,
Tarihsiz bir taştan başka.
Taşlar ki soğuktur, ölüm kadar.