Cesare Borgia
@Legacys
Sevgili huzursuzluğum, hadi gidelim.
Puan vermedi·680 syf.·
2018 70. kitabı
Çünkü ben bir hiçim, kendimi hiç bir şey olarak hayal edebiliyorum.
Bir haftasonu erkenden uyandım. Uyandığımda karşımda ilk gördüğüm tavan sonra kitaplarım olur. Yine tavana bakıp yüzümü çevirdiğimde kitaplarımla göz göze geldim. Canım kitaplarım. Bir kitap vardı ki aralarında böyle utangaç bakışlarla gözlediğim ve asla aynı yolda birbirimize rastlamak bile istemediğim. Onun varlığı beni fazlasıyla mutlu ederken göz göze ihtimalimiz ise ürkütürdü. Çünkü biliyordum, çevrem söylemişti: Okursam dağılacağım! Ve o haftasonunun ilk günü olan Cumartesi günü aramızda Sevr Antlaşmasını yaptık ve dağılmaya karar verdim. Annemle, babamla vedalaşabilirdim. Çünkü ruhumun, damarlarımın bile beni bir süreliğine terk edeceğini düşünüyordum. Veee başladım. Huzursuzluğun kitabı başladı. İlk dakikadan başlayaraktan Barcelona atakları gibi yerli yerinde, Real Madrid kontra atakları gibi hızlı bir şekilde üstüme geldi Pessoa! Oysa karşımda Porto, Benfica falan bekliyordum. Olan olduu! Ben ise nadir gelişen Osasuna atakları gibi sığ ataklarla rüzgarı tokatlıyordum. Defans yapmak durumundaydım. Yaptım da! Ruhum kalede, ciğerlerim orta sahada, ve mantığım ileri uçta yer aldı. Sonuç 63-0 bitti ve ben dağıldım sevgili arkadaşlar. Ligden düştüm, elden ayaktan çekildim, civan gibi delikanlıydım yerle bir oldum. Artık huzursuz olan bir adamın yakarışlarından nağmelerdir bunlar.
Kutsal bir kitap! Her sayfa açık şekilde sizi katlinizi vacip kılan darbelerle üstünüze gelen, aforizmalarıyla sizi darmadağın eden, etkileyiciliğiyle göz kamaştıran ruhsal bir travma. Günlük gözlemlerin acımasız dürüstlüğü, Bu gezegenden geçen en büyük şairlerden birinin duyarlılığı ve netliği! Bu kitabı aslında sadece huzursuzluk ile anlatamayız, bu hürriyetin manifestosu. İçte oluşan çığlığın manifestosu.
Yalnızca
Yalnız yaşayamıyorsan, doğuştan kölesin demektir.
