İrem Uzkan
@Leika_
Şu anda okuduğu kitap
kitap bitti filmini izleyecegim
spoiler
Akıcı bir kitap okuma alışkanlığımı geri kazandırdı. Sadece bazı yerlerde fazla detaya girilmesi hafif sıkıcı kurgu veya günümüzde geçerliliği kalmamış konulara odaklı bu detaylar bir iki sayfa işleniyor ardından akış devam ediyor.
Konusunda biraz daha bu gezegenin gizemine açıklık getirileceği beklentisindeydim ancak gizem olarak kalmaya devam etmiş.
Finalde işlenen çocuk tanrı fikri hoş.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kısaca: Önerilmeyecek bir kitap olarak görmüyorum. Hatta herkesin en az bir kere okuması gerek. Sistemin acı bir kısır döngüde olduğu gerçeğini ve iğrençliğini gözümüze sokmasıyla gayet yeterli.
Uzunca (ve çoğunlukla benim düşüncelerim):
Karamsar kitaplara direkt faydasız hatta zararlı demenin bir anlamı yok. İnsanların, hayatın kötü taraflarını görmesi, bardağın yarısının boş olduğunu bilmesi gerekiyor.
Din ve fakirlerin üremesi hakkındaki fikirlerine kısmen katılıyorum.
Ama kitabın büyük bir kısmıyla da zıt düşünüyorum. Bana kalırsa kitap, ölüme fazla değer veriyor. Ee bunun aynısını dinler de yapıyor zaten. İki ayrı uca bir örnek.
- Dinler, insana o kadar çok değer verir ki ölümden sonra yaşamaya devam edeceğini vaat eder. Bu da ölümü aşırı önemseme, -çoğu dindar insan ölümden korksa bile- ölümün iyi olduğu vaadi vardır.
- Bu kitapta da insan, iğrenç ve rezil bir varlık olduğu için ölüm çok önemli bir iş gibi sunulmuş. "Ölümden sonra her şey düzelecektir" demese bile, "şu an olduğumuz rezil durumu" sonlandıracağı yazıldığı için övülmüş sayılır.
Benim fikrimce ölüm de yaşam kadar anlamsız ve saçmadır.
İnsanların bu kadar ciddiye alınacak bir yönü yok. Doğayı mahvetmemize çok kızmış yazar. Bir bakıma haklı da ama sonuçta insan dediğimiz şey de doğanın bir parçası. Neden farkındalık sahibi olduğumuz için suçluyuz? İnsan, üzerinde kıyafetler olan bir maymundur. Gerçekten bu sistemin oluşmasının arkasında yüce bir güç değiliz. Doğanın gerektirdiği gibi davranan böcek sürüsüyüz belki de. Ne fark eder? Ölsek yerimizi başka bir canlı doldurur. Doğa acımasızdır ve en çok adapte olanı üste çıkartır. Biz sadece doğaya adapte olmaya çalışan aciz varlıklarız.
Dünyada yaşama ne kadar uzaktan bakarsanız o kadar geneli görürsünüz ve geneli gördükçe de tiksinirsiniz tabii. Yazar
Finalinde tüyleri diken diken etti. "timşel"
"Doğuştan iyi" ve "doğuştan kötü"yü sorgulayan bir kitap.
Sadece bu da değil. Kitap bizi onlarca insanla tanıştırıp hayatlarına dahil ediyor. Onlarca farklı kişi, onlarca farklı güzel hikaye.
Cathy gibi sevgi nedir anlamayan, varlık içinde yok olmayı tercih eden bir kaşar ile Samuel gibi yokluk içinde mutluluk bulan ve bunu çevresindeki herkese yayan meraklı ve bilge birisinin, aynı ortamda bulunmasındaki zıtlığı basbayağı hissettirdi.
Üzerine, sevgisizliğin acısıyla insanın kendisini dünyaya nasıl da kapatabileceği ve öz evladını bile görmeyecek noktaya gelebilmesini çok net anlatmış.
Film gibi aktı gitti ama yine de kalın ve okuması uzun sürüyor (ben sesli okuma alıştırması yaptığım için iyice uzadı 1-1,5ay sürdü sanırım).
Resmen nesiller geçiyor kitapta. İyi ve kötüyü, üç nesil, onlarca karakter üzerinden inceliyoruz yani işin genetiği de giriyor olaya.
Okumakta tereddüt edilmeyecek bir kitap.
"Günaha HÜKMEDEBİLİRSİN."
