İnsan bağışlanamayacak kadar ağır bir suç işledi mi,bir yandan dayanılmaz acılar çekerken,bir yandan da ,"Dünyanın bir yerinde beni bağışlayacak insanlar nasıl olsa vardır." diye hayal kurar.
Yürüyor, duruyor, sonra daha hızlı yürüyordu; tıpkı belleğinde anıları arayan ya da onları gözünün önünden geçirmeye çalışan, onları çatıştıran, karşılaştıran, hesaplara vuran ve birden bulduğunu sanan ama ipin ucunu kaçırıp yeniden aramaya başlayan biri gibi…
Kendi sesinizi bulmaya uğraşmalısınız çocuklar ve harekete geçmek için ne kadar beklersiniz onu bulma şansınız o kadar azalır. Thoreau der ki 'çoğu insan hayatını sessiz bir çaresizlik içinde yaşar.' Bunu kabullenmek niye? Risk alıp yeni yerlerde gezinin.