Bizim sonumuzu getiren, diğer insanların örneğidir; bu yüzden kendimizi kalabalıktan ayıralım ve yarasız beresiz kurtulalım. Ancak bu haliyle halk, kendi kötülüğünü savunarak akla karşı çıkıyor. Ki aynı şeyin seçimlerde de olduğunu görüyoruz; halkın zaten kaypak olan fikirleri değiştiğinde, preotor'ları seçen aynı kişiler, sonradan bunların seçilmiş olmasına şaşırırlar.
Hiç kimse yalnızca kendine zarar verecek bir yanlış yapamaz, herkes bir başkasının yanlışının hem nedeni hem de kaynağı olur. Çünkü insanın kendini sadece öndeki kalabalığa uydurması tehlikelidir ve hepimiz kendi adımıza düşünmek yerine bir başkasının kanısına güvenmeye istekli olduğumuz sürece, yaşam konusunda düşünemez hale gelir, elden ele aktarılarak en sonunda bizi de içine alan yıkımımıza neden olan bir hataya körü körüne inanırız.