Lennie
@LenGeoStein
İyi dostlar biriktirdim, hepsi raflarımda...
<< فرقان >>
Kemalettin Tuğcu'ya Saygılarımla...
Türk Edebiyatımızın dev çınarlarından: Kemalettin Tuğcu...
Öncelikle büyük-küçük tüm okurlarına Kemalettin Tuğcu'nun eserlerinden önce onun hayatını okumalarını tavsiye ederim. İki yüzden fazla romana imza atmış olan Tuğcu, ayaklarındaki rahatsızlıktan dolayı uzun yıllar normal çocuklar gibi bir eğitim alamadı ve kendi kendisinin öğretmeni oldu, yazılar yazarak üslubunu geliştirdi. Tuğcu'nun "Çocukluk Arkadaşım" eserini, hâlâ devam ettiğim lisans eğitimimde ileride alacağım Çocuk Edebiyatı dersi için hazırlık mahiyetinde aldım ve çok kısa sürede sayfalar eriyiverdi. Kitaptaki anlatım, üslup ve betimlemeler gayet doğal. Zengin kız-fakir oğlan teması altında çocukluk aşkının, çiftler birbirlerine sadâkatle bağlı kalmadıkları zaman sadece küçük bir hevesten ibâret olduğu anlatılıyor. Adnan, ortaokul yıllarında tanıştığı ve aşık olduğu Perihan'a onun hak ettiği bir hayat yaşatabilmek için Tıp Fakültesi'ni kazanarak hekim olacağına dair söz verir ve canla başla çalışır. Hatta derslerinde Perihan'a da yardımcı olur ve ona ders vermek için gittiği evlerindeki ihtişam, gösteriş onu boğar. Zenginlik onun için para değildir. İnsanın ruhen zengin olması gerektiğini düşünür. Fakat yıllar geçer ve bu düşüncesinin yerini ben neden zengin değilim düşüncesi alır. Fakat fedâkar bir babanın, her zaman arkasında olan bir annenin ve kendisiyle dertleşebileceği bir kız kardeşinin olmasının kendisi için en büyük servet olduğunu hiç aklından çıkartmaz. Yıllar geçer ve mahallenin serseri oğlanı kendisinin de eski arkadaşı olan Rasim yaşadığı hapis hayatından sonra Adnan'ın eski sınıf arkadaşı Cemile ile evlenir ve kızın hayatını karartır. Bu arada Perihan'ın babası kızının sınıfını Adnan 'dan uzaklaşması için değiştirir. Artık eskisi gibi görüşemezler. Buna rağmen Perihan Adnan'a onu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
-FARELER VE İNSANLAR-
Fareler ve İnsanlar...
John Steinbeck ile tanıştığım olağanüstü kitap. Filmini de izledim fakat kitabın verdiği etkiyi filmden alamadım tabii ki.
Romanda işlenen konu çiftliklerde mevsimlik işçi olarak çalışan ve birbirlerinden zıt karakterde iki arkadaş olan iri cüsseli, kuvvetli fakat oldukça ince karakterli Lennie Small ve ona göre daha katı karakterli olan George Milton'ın asla gerçekleşmeyeceğini bildikleri hâlde yaşama tutunmalarını sağlayan küçük hayalleri. Kitabın verdiği bir mesaj da hayal kurmanın güzel olduğu, küçük de olsa yıldızlara bakarak kurabileceğiniz bir hayaliniz olmalı. Kitapta işçilerin yaşadığı zorluklara da yer verilmiş. Fakat beni kitabın başından sonuna kadar en çok etkileyen Lennie'nin yaşadıkları hayata rağmen dünyaya bakış açısı, saflığı, kabullenmişliği, büyük dünyadaki küçük mutlulukları... Verdikleri hayat mücadelesi ve kurmaya çalıştıkları düzen Lennie'nin elinde olmayan sebeplerden dolayı sekteye uğrasa da George sürekli onu idare etmeye çalışıyor. Kitabı okurken hep yüreğim ağzımdaydı. Çünkü her sayfasında Geoge'un Lennie'ye zarar vermesinden korkarak okumuştum ki öyle de oldu. Lennie, George'un ateşlediği bir silahla can verdi. Son sözünde dâhi hayallerindeki çiftliğe kavuşma arzusu vardı Lennie'nin. Kitabın sonu farklı yorumlamalara açık tabii ki. George, Lennie'yi öldürmeseydi onu yakalayıp daha büyük işkenceler yapacaklardı zavallı Lennie'ye. Fakat ben kitabın kapağını kapatmadan önce şunu düşünmüştüm:
"Hangi işkence bir dostun kurşunundan daha fazla can yakabilirdi ki?"
İyi okumalar...