Bu hiçliğin ve hikayenin içindeki tek gerçek olmaya çalışıyorduk.
Yaşamaya da ölmeye de yazık. Bu ölüm için yaşamaya, bu yaşamak için ölmeye yazık.
Bazen kırlık bir yerde, bir ağacın altında omzumda telaşla yürüyen bir karınca, bir ağacın altına uzanmış halde sırtımda ve bacaklarımda giderek artan bir nem ile yaprakların arasından görünen gökyüzüne bakarak ve elimde bir şiir kitabı ile şiir okuyarak ölmek, göğe veda etmek isterdim.
Yarın ya da öbür gün ya da gelecek ay ölecek olsam benim ne derdim olabilirdi ki; dert yaşamaktır, bunu iyi biliyordum.
Dünya kendi hakikatleri hakkında tamamen yalancı ve ikiyüzlüdür.