Kendi yaşamını kendisinin düzenleyebileceği, tek başına ve istediği gibi yaşayabileceği, tutkulu gözlerden ırak bir yerlere kaçmayı düşlüyordu.
Gelecek kimsenin umurunda olmayan, ilgisiz bir boşluktur, geçmiş ise yaşam doludur, kızdırır, başkaldırtır, yaralar, o kadar ki, bu yüzden onu yok etmek ya da yeniden yaratmak isteriz.
Memnuniyete de gayrimemnunluğa de mesafede tuhaf bir yerde duruyordum. O yer neresidir, bilmiyordum.
Düşünmeye başlamak kederlenmeye de başlamakmış, bu nasıl ne vakit oldu. Onu da bilemiyorum.