Kadir aktas
@Leni
Varliginda, varligin var olmasinin soz konusu oldugu bir varlik olarak var olan bir varligim.
Bu halimizle hepimiz acinmaya layikiz; ama kendi kendimize acimaliyiz. Baskasina merhamet etmek, ondan daha kuvvetli oldugunu zannetmektir ki, ne kendimizi bu kadar buyuk, ne de baskalarini bizden daha zavalli gormeye hakkimiz yoktur..
Reklam
Yalniz bir seye dayanmak artik benim icin mumkun degil: Her seyi kafamda yalniz basima saklayamayacagim. Soylemek, bir seyler, bircok seyler anlatmak istiyorum... Kime.?... Su koskocaman dunyada benim kadar yapayalniz bir insan daha var mi acaba? Kime, ne anlatabilirim. On seneden beri hic kimseye bir sey soyledigimi hatirlayamiyorum. Artik hicbir seyin degismesibe imkan yok... Luzum da yok. Demek boyle icap ediyormus. Yalniz soyleyebilsem bir kisiye olsun icimdekileri dokebilsem. Bunu sahiden istesem bile artik boyle bir insan bulmama imkan yok. Bende de arayacak hal kalmadi. Kalsa da aramam zaten.
Zaten muhitimden uzak durusumun, vahsiligimin bir sebebi de kitaplarda tanistigim ve benimsedigim insanlari muhitimde bulamayisim degilmiydi ?
Adalet varsa bile bizim icin yok."bir suru bos sey arasinda adalet kaybolup gidiyor." ortada hicbirsey yokken mahkeme bir suc yaratiyor...
Insanlara ne kadar cok muhtac olursam onlardan kacmak ihtiyacim da o kadar artiyordu.
Reklam